Dwukondygnacyjny budynek w zabudowie bliźniaczej wchodzi w skład pierwszego wrocławskiego powojennego osiedla domów jednorodzinnych “Alina”. Pomyślane
jako jednorodne i utrzymane w duchu modernistycznej prostoty stanowi obecnie niestety konglomerat kiczowatych termomodernizacji i przebudów. Urzeczeni urodą
pierwotnego założenia postanowiliśmy przywrócić monochromatyczną kolorystykę oraz dokonać niezbędnych addycji tak, by najważniejszym aspektem budynku
pozostała elegancka, geometryczna fasada frontowa ze spokojnym rytmem okien. Tylne elewacje budynków zostały (nawet kilkukrotnie) przebudowane przez wszystkich właścicieli domów na osiedlu. Jednak ani wyjściowy układ fasady, ani zmiany z lat 90-tych nie dały możliwości wykorzystania potencjału małych, ale uroczych ogródków, okolonych już obecnie ze wszystkich stron bujną, kilkudziesięcioletnią roślinnością właścicieli i sąsiadów. Potraktowanie elewacji jak “czystej kartki” i wprowadzenie tam najprostszych, ale też największych możliwych (z uwagi na układ pomieszczeń) przeszkleń pozwoliło otworzyć się na parterze na ogród, a w górnych sypialniach na widoki, a także wpuścić do środka najwięcej światła i optycznie podwyższyć niewysoką strefę dzienną. Z uwagi na ograniczony metraż salon został przedłużony o rozległy, lekko zagłębiony taras, przechodzący w ogród szerokimi, betonowymi stopnicami.